สุดสัปดาห์ที่มีวันหยุดหลายวันเช้าวันเสาร์ของฉันต้องปลอดโปร่งโล่งสบายแน่นนอน
ความคิดสุดท้ายก่อนจะสิ้นสติหลับไปจินตนาการว่าพรุ่งนี้ฉันจะวาดรูปอะไรในการเรียนสีน้ำ
...
เสียงนาฬิกาปลุกตอน 7 โมงตรง และกลายเป็นทำเนียมที่ฉันจะต้องกดปิดมันแล้วสะดุงตื่นอีกที
เมื่อเวลาผ่านไปแล้วร่วมครึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นไม่ถึงชั่วโมงฉันก็ยืนหอบที่หน้าห้องเรียน
แต่ดีที่อาจารย์ที่สอนรู้นิสัยคนไทยจึงม่เริ่มต้นสอน
...
ก่อนที่จะสอนอาจารย์แจกกระดาษแผ่นเล็กมาคนละใบ
พี่ที่ร่วมเรียนถึงกับแซวอาจารย์ว่าเอากระดาษให้จดชื่อและเบอร์โทรหรอคะ
อาจารย์หัวเราะ เออ..เป็นความคิดที่ดีนะ
แสดงว่าอาจารย์แจกด้วยเหตุอื่นสินะ จากนั้นอาจารย์ให้เขียนคำว่า "ศิลปะ " ไปในกระดาษ
พอเสร็จแล้วเก็บไปเรียงให้เราดูบนจอสไลด์ ซึ่งแต่ละคนก็มีวิธีเขียนและแตกต่างกันไป
แล้วอาจารย์ก็พูดว่า เด๋วเราจะทายนิสัยจากลายมือกัน ฉันงงจนเผลอหลุดปากออกไปว่ามีอย่างนี้ด้วย
อาจารย์ยิ้มหัวเราะแล้วบอกไม่มีหรอก แต่สิ่งที่อาจารย์จะพูดต่อไปนี้ฉันต้องขอกราบงามๆ
เพราะจี๊ดมากจนต้องเอามาเล่าสู่กันฟัง ต่อไปนี้คำพูดของอาจารย์ที่พอจะจำความได้ค่ะ
...
ไหนเราลองมาดูสิว่าที่เราเขียนไปนั้นแต่อันเป็นไงบ้าง
แต่ละคนก็จะเขียนต่างกันไป แต่เราอ่านออกหมดทุกอันใช่ไหมว่ามันคือศิลปะ
และให้ความหมายเหมือนกัน สิ่งที่จะบอกก็คือว่า การทำงานศิลปะหลายคนในนี้อาจจะคิดว่าตัวเอง
ไม่มีความสามารถด้านนี้และคงทำออกมาได้ไม่ดี แต่จริงๆแล้วที่ผมจัดการเรียนนี้ขึ้นมาเพื่อที่จะให้
เราสนุกและมีความสุขกับการทำงานศิลปะ เพราะฉะนั้นมันจะไม่มีคำว่า สวย หรือ ไม่สวย
ส่วนคนที่เขามีพรสรรค์ซึ่งมีอยู่ศูนย์จุดเท่าไหร่ไม่รู้บนโลกนี้ นั่นปล่อยเขาไปไม่ต้องไปสนใจ
เอามาเปรียบกับตัวเองจนมาคิดว่าเราคงทำไม่ได้ แต่จริงๆแล้วแค่ทำแล้วมีความสุขก็ทำ
หวังว่าวันนี้ทุกคนจะเตรียมการบ้านมาส่ง มีภาพในจินตนานการของตัวเองมาวาดกัน
...
นี่แค่ส่วนหนึ่งจากคำอธิบาย แต่จำได้เท่านี้และประทับใจวิธีการสอนของอาจารย์มากๆ
อาจารย์ที่ฉันพูดถึงนี้คือ อาจารย์ประจำคณะศิลปกรรมศาสตร์ ภาควิชาทัศนสิลป์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
อาจารย์ท่านนั้นมีชื่อว่า ผศ.สุรชัย เอกพลากร หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่า อาจารย์ จ่าย
อาจารย์ยิ้มง่าย อารมณ์ดีและเก่งมากๆ พร้อมที่จะสอนที่จะให้ความรู้อย่างกันเองและสนุกสนานตลอดเวลา
และเป็นโชคดีของฉันที่มีโอกาศได้เรียนได้สัมผัสกับเรื่องราวดีๆ ผู้คนดีๆ รอบข้าง และของว่างอร่อยๆ
ต้องขอขอบคุณพี่สาวใจดี นินาโมริ ที่ส่งข่าวและลงทะเบียนเรียนให้ทุกครั้งที่ทางหอศิลป์เปิดสอน
...
หวังว่าคราวหน้าคงมีโอกาศได้เรียนกับอาจารย์อีกค่ะ
และวันเสาร์โปร่งๆของฉันก็ผ่านไปพร้อมกับความประทับใจ
และเริ่มรู้สึกอยากวาดภาพมากขึ้น ด้วยคิดมาตลอดว่าตัวเองวาดรูปไม่ได้
จากการเรียนเสาร์ที่ผ่านมาฉันนั่งนึกอยู่นานมากกว่าจะลงมือละเลงสี
จนอาจารย์ต้องเข้ามาสะกิดบ่อยๆ วันนี้ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆ
ที่พอหลังจากฟังการสอนของอาจารย์จบลงจินตนาการก็พรั่งพรู
และวาดรุปออกมาได้ดีกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย และครานี้ก้เก็บกลับมาติด
ผนังห้องไว้อวดใครๆได้ด้วยว่านี่ฉันวาดเอง อิอิ...มีความสุข
...
และก็หวังว่าสุดสัปดาห์นี้จะเป็นวันดีๆของทุกคนนะคะ
...
ถึง...คุณ
ขอบคุณมากค่ะ ถ้าไม่รู้จักคุณ
ก็ไม่รู้ว่าจะได้พบกับเรื่องราว
และชีวิตจะดำเนินมาในแบบนี้หรือป่าว
เพลงที่ดังอยู่นี้ให้คุณนะ...(แอบร้าย)
...
