ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

สุดสัปดาห์ที่มีวันหยุดหลายวันเช้าวันเสาร์ของฉันต้องปลอดโปร่งโล่งสบายแน่นนอน

ความคิดสุดท้ายก่อนจะสิ้นสติหลับไปจินตนาการว่าพรุ่งนี้ฉันจะวาดรูปอะไรในการเรียนสีน้ำ

...

เสียงนาฬิกาปลุกตอน 7 โมงตรง และกลายเป็นทำเนียมที่ฉันจะต้องกดปิดมันแล้วสะดุงตื่นอีกที

เมื่อเวลาผ่านไปแล้วร่วมครึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นไม่ถึงชั่วโมงฉันก็ยืนหอบที่หน้าห้องเรียน

แต่ดีที่อาจารย์ที่สอนรู้นิสัยคนไทยจึงม่เริ่มต้นสอน

...

ก่อนที่จะสอนอาจารย์แจกกระดาษแผ่นเล็กมาคนละใบ

พี่ที่ร่วมเรียนถึงกับแซวอาจารย์ว่าเอากระดาษให้จดชื่อและเบอร์โทรหรอคะ

อาจารย์หัวเราะ เออ..เป็นความคิดที่ดีนะ

แสดงว่าอาจารย์แจกด้วยเหตุอื่นสินะ จากนั้นอาจารย์ให้เขียนคำว่า "ศิลปะ " ไปในกระดาษ

พอเสร็จแล้วเก็บไปเรียงให้เราดูบนจอสไลด์ ซึ่งแต่ละคนก็มีวิธีเขียนและแตกต่างกันไป

แล้วอาจารย์ก็พูดว่า เด๋วเราจะทายนิสัยจากลายมือกัน ฉันงงจนเผลอหลุดปากออกไปว่ามีอย่างนี้ด้วย

อาจารย์ยิ้มหัวเราะแล้วบอกไม่มีหรอก แต่สิ่งที่อาจารย์จะพูดต่อไปนี้ฉันต้องขอกราบงามๆ

เพราะจี๊ดมากจนต้องเอามาเล่าสู่กันฟัง ต่อไปนี้คำพูดของอาจารย์ที่พอจะจำความได้ค่ะ

...

ไหนเราลองมาดูสิว่าที่เราเขียนไปนั้นแต่อันเป็นไงบ้าง

แต่ละคนก็จะเขียนต่างกันไป แต่เราอ่านออกหมดทุกอันใช่ไหมว่ามันคือศิลปะ

และให้ความหมายเหมือนกัน สิ่งที่จะบอกก็คือว่า การทำงานศิลปะหลายคนในนี้อาจจะคิดว่าตัวเอง

ไม่มีความสามารถด้านนี้และคงทำออกมาได้ไม่ดี แต่จริงๆแล้วที่ผมจัดการเรียนนี้ขึ้นมาเพื่อที่จะให้

เราสนุกและมีความสุขกับการทำงานศิลปะ เพราะฉะนั้นมันจะไม่มีคำว่า สวย หรือ ไม่สวย

ส่วนคนที่เขามีพรสรรค์ซึ่งมีอยู่ศูนย์จุดเท่าไหร่ไม่รู้บนโลกนี้ นั่นปล่อยเขาไปไม่ต้องไปสนใจ

เอามาเปรียบกับตัวเองจนมาคิดว่าเราคงทำไม่ได้ แต่จริงๆแล้วแค่ทำแล้วมีความสุขก็ทำ

หวังว่าวันนี้ทุกคนจะเตรียมการบ้านมาส่ง มีภาพในจินตนานการของตัวเองมาวาดกัน

...

นี่แค่ส่วนหนึ่งจากคำอธิบาย แต่จำได้เท่านี้และประทับใจวิธีการสอนของอาจารย์มากๆ

อาจารย์ที่ฉันพูดถึงนี้คือ อาจารย์ประจำคณะศิลปกรรมศาสตร์ ภาควิชาทัศนสิลป์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

อาจารย์ท่านนั้นมีชื่อว่า ผศ.สุรชัย เอกพลากร หรือที่เราเรียกกันสั้นๆ ว่า อาจารย์ จ่าย

อาจารย์ยิ้มง่าย อารมณ์ดีและเก่งมากๆ พร้อมที่จะสอนที่จะให้ความรู้อย่างกันเองและสนุกสนานตลอดเวลา

และเป็นโชคดีของฉันที่มีโอกาศได้เรียนได้สัมผัสกับเรื่องราวดีๆ ผู้คนดีๆ รอบข้าง และของว่างอร่อยๆ

ต้องขอขอบคุณพี่สาวใจดี นินาโมริ ที่ส่งข่าวและลงทะเบียนเรียนให้ทุกครั้งที่ทางหอศิลป์เปิดสอน

...

หวังว่าคราวหน้าคงมีโอกาศได้เรียนกับอาจารย์อีกค่ะ

และวันเสาร์โปร่งๆของฉันก็ผ่านไปพร้อมกับความประทับใจ

และเริ่มรู้สึกอยากวาดภาพมากขึ้น ด้วยคิดมาตลอดว่าตัวเองวาดรูปไม่ได้

จากการเรียนเสาร์ที่ผ่านมาฉันนั่งนึกอยู่นานมากกว่าจะลงมือละเลงสี

จนอาจารย์ต้องเข้ามาสะกิดบ่อยๆ วันนี้ต้องขอบคุณอาจารย์มากๆ

ที่พอหลังจากฟังการสอนของอาจารย์จบลงจินตนาการก็พรั่งพรู

และวาดรุปออกมาได้ดีกว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย และครานี้ก้เก็บกลับมาติด

ผนังห้องไว้อวดใครๆได้ด้วยว่านี่ฉันวาดเอง อิอิ...มีความสุข

...

และก็หวังว่าสุดสัปดาห์นี้จะเป็นวันดีๆของทุกคนนะคะ

...

ถึง...คุณ

ขอบคุณมากค่ะ ถ้าไม่รู้จักคุณ

ก็ไม่รู้ว่าจะได้พบกับเรื่องราว

และชีวิตจะดำเนินมาในแบบนี้หรือป่าว

เพลงที่ดังอยู่นี้ให้คุณนะ...(แอบร้าย)

...