ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

นานแล้วที่ฉันไม่ได้ใช้พื้นที่แห่งนี้เขียนอะไรอย่างจริงจัง
กับบ่ายวันหนึ่งที่ฉันนึกครึ้มอกครึ้มใจนั่งเฝ้าจอทีวีร่วมใต้หอพัก
เพราะโดยปกติฉันไม่ใคร่จะติดทีวีนักโดยเฉพาะเวลากลางวันเช่นนี้
แต่กับวันที่ฉันให้เวลาว่างแก่ตัวเองก่อนที่จะออกค้นหาประสบการณ์อีกครั้ง
ฉันเลือกที่จะอยู่กับที่มากกว่าที่จะออกไปเดินเตร่ข้างนอก
ขณะที่ฉันนั่งอ่านหนังสือที่ถือติดมือลงมาจากห้องอยู่นั้น
เสียงเพลงรอวันฉันรักเธอในเว่อร์ชั่นที่ไม่เคยได้ยิน
ทำให้ฉันหันไปมองและก็ต้องคกอยู่ในมนต์ของโฆษณาชิ้นหนึ่ง
พูดมาถึงตรงนี้หลายคนคงจะนึกออกแล้วว่าฉันหมายถึงชิ้นไหน
...
อาจเพราะเป็นคนที่แพ้ความหวาน ความโรแมนติกอยู่เป็นทุน
จึงทำให้ดูโฆษณาชิ้นนี้แล้วยิ้มไปเขินไปนึกแล้วก็ขำตัวเองที่เป็นได้ถึงขนาดนั้น
อาจเพราะฉันกำลังอยู่ในห้วงอารมณ์อย่างนั้นก็เป็นได้
...
มันทำให้ฉันคิดถึงคุณ คนที่อยู่ไกล
และไม่บ่อยครั้งที่เราจะเจอกัน
แม้ว่าทุกครั้งที่เจอมันจะไม่เหมือนในโฆษณาก็ตามที
ฉันยังจำได้ว่า ครั้งหนึ่งเราเดินเล่นดูของด้วยกันที่ท่าพระจันทร์
และเดินผ่านร้านดอกไม้ ฉันบอกคุณว่าดอกไม้สวยเนาะ
แล้วคุณก็ถามฉันว่าเอาดอกไม้ไหม
ฉันถามคุณกลับว่า เอาไปทำไม จนคุณต้องค้อนฉันมาหนึ่งวงเลยล่ะวันนั้น
นึกแล้วก็ขำนะ ที่ฉันไม่เข้าใจในความหมายที่คุณถาม
และเราสองคนมีช่วงเวลาโรแมนติกไม่ตรงกัน
...
แต่ถึงอย่างไรก็ตาม
ตลอดช่วงเวลาที่เดินด้วยกันฉันไม่เคยรู้สึกว่าอยู่ห่างจากคุณเลยสักนิด
คุณทำให้ฉันรู้ว่าคุณอยู่กับฉันตลอดเวลาแม้ในเวลาที่ฉันร้องไห้คุณจะกอดฉันไม่ได้ก็ตามที

ก่อนนี้ฉันสงสัยเสมอว่ามันจะเป็นอย่างไรกับความรักที่อยู่ห่างกันแบบนี้
กังวลและหวาดกลัวไปต่างๆนานา จนทำตัววุ่นวายไม่น่ารักไปหลายครั้ง
แต่คุณก็ยังอดทนและใจเย็น(แม้บางทีจะดูเหมือนนางร้ายในละครมากๆก็ตาม)
จนถึงวันนี้คุณทำให้ฉันรู้ว่าการมีความรักทำให้คนเราสมบูรณ์อย่างที่คุณเคยบอกมันเป็นอย่างไร
ความรักทำให้เราพร้อมที่จะทำให้สิ่งต่างๆ ไม่ใช่ทำให้เราพิการหรือรู้สึกขาดอะไร
และแบ่งปันความรักที่มีให้กับคนอื่นๆ

...

และคุณอีกเช่นกันที่บอกฉันว่า

ความคิดถึงควรหอมหวาน

ควรเป็นลมใต้ปีกทำให้เราได้บินสูงและบินไกล

ถึงวันนี้ฉันจะยังคงบินได้ไม่ไกล

แต่ฉันก็ภูมิใจที่ได้บินไปกับคุณนะ

เขียนไปเขียนมาไม่รู้ว่ามาจบลงตรงนี้ได้อย่างไร

แต่อย่างไรในวันนี้ความคิดถึงไม่ได้บีบรัดให้ฉันเจ็บปวดทรมานอีกต่อไป

มันเป้นความรู้สึกดีที่ฉันได้คิดถึง และทำให้ยิ้มได้ในวันที่อ่อนล้านะ

ขอบคุณที่รักและดูแลกันมาจนถึงวันนี้