ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

กว่าชั่วโมงกับการนั่งมองหน้ากระดาษจอแสงอันขาวโพลน

ดวงตาจับนิ่งจ้องลึกลงไปในหน้าดาษราวกับจะหาร่องรอยของตัวอักษรสักตัว

แต่สิ่งที่ตอบกลับมาคือความว่างเปล่าที่ส่องแสงทักทายมาอย่างร่าเริง

อนุมูลความคิดที่เปื่อยยุ่ยกำลังถูกรวบรวมให้กลับคืนอย่างยากเย็น

กับการเดินทางอันแสนเหนื่อยหน่าย ฉันหลงทางเข้าให้แล้ว

พายุอารมร์ที่กำลังก่อตัวดำมืดปกคลุมอยู่เบื้องหน้า

ครั้งหนึ่งฉันเคยคิดว่าฉันหลุดพ้นจากมรสุมนั้นได้แล้ว

แต่แท้จริงแล้วมันเป็นเพียงการหลงลืมแค่ชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้นเอง

ตะกอนชีวิตที่รอวันตกผลึก ถูกก่อกวนขึ้นด้วยเรื่องราวที่ไม่อยากเอ่ยถึง

....

กับบทเพลงหนึ่งที่ฟังซ้ำไปซ้ำมากว่าชั่วโมง

ปล่อยให้ท่วงทำนองไหลผ่านเข้าโสตประสาท

ให้หัวใจค่อยๆซึมซับความดีงามในถอยคำช่วยบำบัดความขุ่นมัว

บรรเทาความหนักหน่วงของพายุให้เบาบาง

และเผยให้เห็นแสงแดดอุ่นหลังม่านเมฆ

....

ไม่พบกันร่วมเดือน

หวังว่าพายุฤดูร้อนคงไม่พัดใครหลายคนลอยหายไปกับสายลม

และเม็ดฝนแต่ละเม็กที่ล่วงหล่นจะช่วยสร้างความชุ่มเย็นมากกว่าอาการป่วยไข้

...

และแล้วก็ได้เวลาประกาศผลรางวัล

กว่าจะตัดสินใจได้ว่าจะเลือกคำตอบไหนดีก็เล่นเอาเหนื่อยใจ

แต่ละคำตอบต่างโดนใจ เข้าข่ายรักพี่เสียดายน้อง

แต่เมื่อรางวัลมีเพียงหนึ่ง ก็ต้องตัดสินใจ

และผู้ที่โชคร้ายคนนั้นคือ คุณ jangdaiwa

กรุณาแจ้งชื่อและที่อยู่ และไซด์เสื้อทาง ems ให้ทราบด้วยนะคะ

และขอขอบคุณท่านผู้มีเกรียติทุกท่านที่ร่วมสนุกในครั้งนี้ค่ะ