ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

หมู่นี้มักเจอแต่เรื่องชวนขบขัน
หลายวันก่อนเข้าร้านเน็ตอัพเดทข่าวสาร
ออกมาอีกทีรองเท้าหายไปแล้ว..เห่อะๆ
ถ้ามันแพงมีราคาจะไม่ว่าเลยนา
รองเท้าแตะคู่ละ 79 ใส่มาปีกว่าแระ น่าเอามากเลย 55
อีกวันเดินช้อปกะน้องสาวด้วยความเมามัน
เจอเสื้อผ้าราคาถูกวิ่งปรี่เข้าไป แพ้ของถูกค่ะ
โดยไม่ทันคิดว่าแถวนั้นจะมีร่องระบายน้ำ
ซวบ โอ๊ยเจ็บค่ะ ขาข้างซ้ายอยู่ระหว่างซี่เหล็กกั้นร่องที่แยกกออกจากกัน
อีกข้างโดนเหล็กที่เด้งออกมาจากแผลดีด ดีที่เกี่ยวคอน้องไว้ทัน
หลังจากหายมึนงง จะเอาเท้าออกมายังไง
อึ๊บๆ งึมๆ อ่า..ออกมาได้แระ
จุ๋ม...?รองเท้ามันไม่ออกมาด้วยอ่า
แถมตกลงไปในร่องระบายน้ำอีก
เหลี้ยวซ้ายแลขาวเอาว่ะถุงพาสติกนี่แหละ จกเลย
เปียก กลิ่นโชย อื้ม เยี่ยมมากช้อปวันนี้
..
สงสัยสมองจะเลอะเลือนชั่วขณะ
ระหว่างที่กำลังเดินไปเรียน
เห็นน้าขายข้าวเขามองไรหว่า
มองตามมั่ง..โอ้ รถตู้รับส่งเด็กนักเรียน
ติดรุปตุ๊กตาเต็มกระจกรถจนดุประหลาดมากกว่าน่ารัก
ยิ้ม ยิ้มกว้าง กว้างจนกลายเป็นหัวเราะ
เหลือบไปเห็นชื่อ อนุบาลกรสุภา
กร ก็หมูน่ะสิ
อนุบาลหมูสุภา?..บ้าไปแล้ว
กรมันอาจเป็นมือก็ได้นี่หว่า
อนุบาลมือสุภาหรอ?...
...
เลิกเรียนเดินกลับ
ตรงประตูทางออกเด็กชายคนหนึ่ง
ยืนขู่แหง่ๆ ให้คิดถึงท่าทีที่สุนัขขู่กันน่ะค่ะ
อย่างนั้นเลยขู่ทุกคนที่เดินผ่าน
เด้กน้อยเอ๋ยหน้าตาน้องหนูก็น่าขันพอแล้ว
ยังมาทำท่าแบบนี้แถวนี้อีก
ไอ้เรามันมองอะไรก็ขำนะวันนี้มาเจอน้องเข้า
พี่ขำก๊ากเลย
...
เดินต่อมาอีกนิดเห็นหนูน้อยยืมมองแม่เลือกลุกชิ้นให้
ตาเป๋งเลย มองหน้าคนขายที่ คุณแม่ทีสลับกัน
คงกำลังคิดว่า เมื่อไหร่หนูจะได้กิน..55
..
ท่าจะบ้านะวันนี้