ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

ตลอดหนึ่งอาทิตย์แห่งการรอคอย

กับใจที่ค่อยจะหล่นหายไปกับความวิตกกังวล

หลายค่ำคืนกลัวเหลือเกินที่จะจมหายไปกับความมืดมิด

...

ความห่วงใยจากคนรอบข้าง ทำมให้เห็นคุณค่าของชีวิตมากกว่าเคย

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ข้าพเจ้าใช้ร่างกายอย่างไม่เคยถนอม

ครานี้ทำให้ตระหนักถึงอะไรหลายอย่าง

..

และสิ่งที่ตระหนักมากเป้นที่สุด

หากเราไม่ผูกพันกับใครๆเลยท่าจะดี

การปล่อยวางของคนกิเลสเยอะอย่างข้าพเจ้าคงจะทำได้ง่ายขึ้น

..

ความสัมพันระหว่างมวลมนุษย์ทำให้ข้าพเจ้าอยากที่จะมีชีวิตต่อ

แม้จะรู้อยู่เต็มหัวใจว่าการมีชีวิตอยู่นั่นเหนื่อยยากนักก็ตามที

...

หากในความหม่นหมองยังมีความงามซ่อนอยู่

ในวันที่ฟังผล ข้าพเจ้านั่งรอเทวดาหนุ่มอยู่สักระยะหนึ่ง

บนถนนสีขาวสายหนึ่ง นางฟ้าชุดขาวถาม ลุง คนหนึ่ว่า

"เลือดหยุดไหลหรือยังลุง"

ลุงตอบ "เซาแล้วครับ"(หยุดๆไหลแล้ว)

"เซาแล้วภาษาที่ไหนนี่ลุง"

"เพชรบูรณ์ครับ"

ถ้อยคำสนทนาทำให้ข้าพเจ้ายิ้มได้ ก่อนที่จะเดินเข้าห้องฟังผล

...

เทวดาหนุ่มบอก ผลตรวจชิ้นเนื้อไม่ใช่เนื้อร้าย

และยาที่ให้ทานก็ไม่มีผลต่อการขยายตัวหรือลดขนาดของก้อนเนื้อ

แต่ถ้าอยากสบายใจจะผ่าตัดออกก็ได้ ข้าพเจ้าถามหมอในเรื่องที่สงสัยหลายอย่าง

คำตอบที่ได้รับคือ อย่ากังวลเลย มีคนที่เป็นมากกว่าเราอีกนะ...

...

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและความห่วงใยค่ะ

ขอบคุณเหล่าเทวดานางฟ้าที่ให้ความสะดวก

และเพลงนี้สำหรับคุณหมอของฉันค่ะ....อิอิ...ฮิ้ว