ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

หลายวันก่อนแม่ส่งน้ำพริกมาให้

ด้วยรู้ว่าลูกสาวย้ายหอค่าใช้จ่ายมากขึ้นแต่รายรับเท่าเดิม

แต่ไหนแต่ไรเราก็ชอบกินน้ำพริกกับข้าวเป็นชีวิตจิตใจ

ยิ่งได้ผักนานามาเป็นเครื่องเคียงด้วยแล้วยิ่งถูกใจใหญ่

เอาพิชซ่าหรือสเต็กมาแลกก็ยอมในบางมื้อ ฮ่า

...

เมื่อก่อนครั้งอยู่บ้านน้ำพริกจะเป็นอาหารหลักที่เราต้องมี

ประจำทุกมื้ออาหาร ไม่น้ำพริกปลาทู น้ำพริกกะปิ  น้ำพริกปลาย่าง

ควบคู่กับผักบุ้งลวก ดอกผักตบลวก มะเขือเปาะ มะเขื้อพวง

ข่าอ่อนลวก ที่ปลูกไว้โตทันกิน ยิ่งช่วงหน้าฝน เราจะมีปลาย่าง

เพิ่มมาอีก เนื้อขาวๆ หวานๆ ฉีกจิ้มกับน้ำพริก เปิบข้าวร้อน

อะไรจะอร่อยเท่านี้ไม่มีแล้ว

...

แต่เมื่อเข้าเมืองจะหากินครบคันอย่างใจก็ยากอยู่

แถมรสชาติยังไม่ค่อยจะถึงพริกถึงปากสักเท่าใด

ต้องเดือนร้อนท่านแม่ให้ทำส่งมาให้เสมอๆ

แม่ก็ใจดีเหลือหลายน้ำพริกสดๆทำส่งมาไม่ได้จะเสียซะก่อนจะได้กิน

ทำน้ำพริกปลาย่างรสเด็ดมาให้ หากถามว่าน้ำพริกนี้มีสูตรจะได

ก้ง่ายนิดเดียวทำกินได้ เก็บไว้นานเป็นเดือนไม่ต้องพึ่งสารกันบูด

เริ่มด้วยการนำปลาสดมาตากแห้งหรือจะซื้อปลาตากแห้งที่เขามีขายอยู่แล้ว

มาย่างไฟให้เหลืองกรอบแล้วใส่ครกโขลกๆ เติมกระเทียมด้วย

จนปลาย่างกลายเป้นปลาป่นแล้วเติมพริกป่นตามใจชอบ

เท่านี้แลเสร็จเรียบร้อยรสเค็มจะได้จากปลาที่หมักแล้วมาตากแห้งจึงไม่ต้องปรุงเพิ่ม

หากอยากได้รสที่จัดจ้านกว่านี้เวลาจะทานก็บีบมะนาวลงไปจะได้รสชาติที่จัด

กินคู่กับผัก สดผักลวก ปลาสดย่าง หรือไข่ต้มสักฟองก็อิ่มหน่ำ

...

ทุกวันนี้เปิบข้าวคราใดเป็นต้องคิดถึงแม่

นึกเห็นภาพที่แม่โขลกปลาปาดเหงือโดยไม่บ่นเหนื่อยสักคำ

ส่งนำพริกใส่โหลส่งให้ลูกแต่ละคนที่แยกย้ายไปเรียนตามหัวเมืองใหญ่

ท้อใจ เหนื่อยกายเมื่อใด มองเห็นโหลน้ำพริกของแม่ก็ให้คิดว่าแม่เหนื่อยกว่า

ที่สำคัญยามกระเป๋าแห้ง ถึงจะหน้าเหี่ยวหน้าแห้งอย่างไร

แต่ไม่เคยอดอยากปากแห้งสักที ได้ข้าวหนึ่งถุงคลุกน้ำพริกของแม่ก็อร่อยๆสุดแล้ว

...

แม้น้ำพริกจะไม่ใช่อาหารที่เลิศรส แต่มันก็เป็นอาหารที่วิเศษที่สุดสำหรับเรา

เพราะน้ำพริกปลาย่างกระปุกนี้มีความรักของแม่ใส่ลงไปด้วย

โอกาสนี้ขอเอาเพลง

ที่แม่เปิดให้ฟังทางโทรศัพท์

ในค่ำคืนหนึ่งที่มรสุมกลุ้มรุมหัวใจ