ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

ในห้วงสำนึก

คิดถึงวันที่ล่วงผ่าน

ในยามที่อดีตและปัจจุบันหมุนซ้อนทับกัน

กลิ่นของสายลมอันคุ้นเคย

บทเพลงอันเคยคุ้น

ความทรงจำหนหลังถูกปลุกให้ตื่น

เวลาเดินถ้อยหลังให้ทบทวนเรื่องราว

...

ขณะที่เวลายังคงมุ่งมั่นในจุดหมาย

ทิ้งบางอย่างไว้เบื้อหลัง

พาบางอย่าติดตามไปด้วย

...

เส้นทางที่ยาวขึ้นพอๆกับความสูงชัน

ทางแยกมีมากขึ้นพอๆกับทางตัน

ระหว่างทางมีเรื่องราวมากขึ้น

...

ความขัดแย้งแปลงเปลี่ยนเป็นความเข้าใจ

จากโลกคับแคบกลับกลายเป็นกว้างใหญ่

ดวงตาหม่นมัวกลับกลายเป็นสดใส

.

.

.

.

เพราะคุณนะ

เพราะเพลงนี้

ตัวหนังสือเหล่านี้จึงเกิดขึ้น