ความทรงจำสีขาว

posted on 09 Aug 2007 00:21 by sofa

ในคืนฟ้าฉ่ำกับร่างกายที่เหนื่อล้า

เสียงเพลงดูจะเป็นสิ่งปลอบประดลมอย่างดีในคืนนี้

และหนึ่งในเพลงที่แนไล้เรื่อยฟังตามเวบต่างๆ

คือเพลงนี้ ห้องสีขาว ของ แจ้ ดนุพร

...

ฉันไม่เคยรู้หรอกว่ามันชื่อเพลงอะไร

จนได้เห็นชื่อในวันนี้และลองกดเข้าไปฟัง

พอเสียงเพลงขึ้นเท่านั้นแหละ เข็มนาฬิกาของฉันหยุดหมุน

เวลาเดินถ้อยหลัง

...

เช้าที่เหมือนกับเช้านี้

เช้าที่มีฝนหล่นลงมาปรอยๆ

อากาศที่เย็นชื่นสบายเหมือนเช้านี้

ต่างกับแต่สถานที่อยู่และกลิ่นของสายลม

...

มันเป็นเช้าที่แม่ใช้ให้ฉันไปซื้อของที่ร้านชำที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก

สมัยนั้นถนนที่บ้านยังเป็นถนนลูกรัง ฉันเดินเตะเท้าแกว่งมือแกว่งแขนเรื่อยไปตามทาง

และแวะจุมเท้าเล่นในแอ่งน้ำสีส้มที่เกิดจากฝนที่ตกหนักเมื่อคืนที่ผ่านมา

กลิ่นควันไฟผสมกลิ่นหอมของข้าวที่กำลังนึ่ง

ยิ่งใกล้ถึงร้านชำเพลงที่ฉันได้ยินไม่เป็นศัพท์ในระยะไกลก็ดังชัดขึ้นรื่อยๆ

"ห้องนั้นสีขาว สาวเจ้าชุดสีดำ" อื้ม เพลงอะไรหนอเพราะจัง

เนื่องจากป้าเจ้าของร้านมีลูกสาวที่โตเป็นสาวรุ่นในสมัยนั้น

พี่สาวกำลังทำความสะอาดส่วนโถ่งของบ้าน ส่วนฉันเดินเลยไปอีกด้าน

เพื่อซื้อของ และแอบฟังเพลงที่พี่สาวคนนั้นเปิดอยู่ไกลๆ

ด้วยความที่เป็นเด็กบ้านนอก

ที่บ้านมีแต่เพียงทีวีขาวดำเครื่องเดียวก้ถือว่าหรูแล้วตอนนั้น

เพลงที่ได้ยินได้ฟังในขณะนั้นมีเพียงเสียงของแม่เท่านั้น

เพลง กลิ่นโคลนสาบควาย ที่แม่ร้องให้ฟัง จึงเป็นเพลงที่เพราะที่สุดของฉันในขณะนั้น

อยากถามพี่สาวว่าเพลงชื่ออะไรและเพลงของใคร แต่ก็ไม่กล้า

ทำได้เพียงนั่งอ้อยอิ่งอยุ่หน้าร้านฟังเพลงจนจบแล้วจำเนื้อเพลงมา

คิดว่าต้องหาฟังให้ได้อีกในสักวัน และก็หามาตลอดจนเลิกหา

จนมาคืนนี้เกือบยี่สิบปีฉันหาเจอแล้ว หุหุ หาจนแก่เลยนะนี่ 55

ฉะนั้นจงอย่าแปลกใจเมื่อถามฉันว่า เพลงนี้เคยฟังไหมแล้วฉันบอกไม่รู้จัก

เพราะฉันเกิดและเติบโตมากับเสียงเพลงของแม่ และอาหารจากไร่นาของปู่ยา

มิได้เกิดและเติบโตในเมืองสิวิไล โปรดเข้าใจสักหน่อยถ้าฉันจะบอกว่า

ได้ดูหนังในโรงครั้งแรกเมื่อตอนอยู่ ม.2 แถมยังนังผิดที่อีกต่างหาก

ค้นหาหนังสือเก่าๆอ่านจากห้องสมุดหมู่บ้านกับน้องสาวสองคน

เท่าที่ห้องสมุดหมู่บ้านเล็กๆจะมีให้อ่าน เรื่องที่จะขอเงินแม่ไปซื้อหามาอ่านนั้นหมดสิทธิ์

เพราะลำพังค่าเทอมแต่ละเทอมก็ยากเข็ญแล้ว ฉะนั้นอย่าแปลกใจที่ฉันจะตื่นเต้นและตั้งตา

รอหนังสือลดราคาในงานหนังสือเมื่อเติบใหญ่

...

อะไรกันหนอจากเพลงๆหนึ่ง

จากความทรงจำหนึ่งความทรงจำ

ทำไมมันมีหลายเรื่องราวแทรกเข้ามาเยอะขนาดนี้หนอ

และเป็นเรื่อราวที่ชวนเวียนหัวเสียด้วยสิ 555

สงสัยจะแก่แล้วเลอะเลือน พอดีกว่า

ก่อนที่หลุดไปมากกว่านี้

คืนนี้ดึกแล้วฝันดีนะคะ

อิอิ ไปมันดื้อๆอย่างนี้ล่ะ

ปล.ช่วงนี้สมองขาดความหวาน

ของน้ำตาลด่วน

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ลางเลือน แต่ตราตรึง
อ่านแล้วหวนคิดถึงบรรยากาศเก่าๆ

นี่ทำเราเริ่มแก่ไปด้วยเลยเชียวนะแม่เพื่อนสาวของฉัน

เพลงนี้คงเป็นอีกความทรงจำ ของค่ำคืนนี้สำหรับเราเช่นกันค่ะ

ฝันดี
ดูแลสุขภาพ
แล้วพบกันค่ะ

#1 By @พักใจ on 2007-08-09 00:34

อาจไม่ได้อยู่ในรุ่นที่เพลงนี้กำลังดัง
แต่รู้ว่าเพลงนี้ดังมาก ในช่วงนั้น

เติบโตมาวันหนึ่ง ได้ฟังเพลงนี้ก็เลยหลงรัก และชอบที่จะฟัง คนชอบอยู่กับความทุกข์ และ เห็นความทุกข์เป็นเพื่อน ได้ฟังเพลงนี้ทีไร น้ำตาไม่เคยห้ามได้สักที

"ห้องสีขาว กับสาวเจ้าชุดดำ"
อืม มันคือฉันเลยล่ะ ผู้หญิงที่หลงรักสีดำและชุดสีดำกว่าสีอื่นใด

#2 By ด.ญ.ฟ้าใส on 2007-08-09 00:49

ดึกแล้วยังอัพบลอค .. ดึกกว่ายังเข้ามาอ่าน
เจอซึ้งซึ้ง สองบลอคติด อินจัด ...

#3 By Bew on 2007-08-09 01:10

นี่ถ้าฟามาถามพี่ล่ะก็....

รับรองว่าได้คำตอบไปนานแล้วแน่นอนเลยจ้ะ เพลงนี้เป็นเพลงโปรดตอนสมัยวัยเด็กเชียวนะเนี่ย



เย่ย! แต่ตอนนี้ก็ยังยืนยันว่าพี่หงส์แค่ 18 อยู่นะจ๊ะ

#4 By Hongfha on 2007-08-09 07:35

แวะเอาน้ำตาลจากบล็อคข้างๆมาฝากค่ะ
เพลงนี้ฟังทีไรก็เศร้าค่ะ ยิ่งเสียงพี่แจ้ ยิ่งไปกันใหญ่...........
อ่อนล้า ก็พักกายพักใจ แล้วไปต่อนะคะ

#5 By นาฬิกาทราย on 2007-08-09 10:41

อยากลองฟังจังเลยค่ะ
แต่ตอนนี้นะถ้าเปิดลำโพงฟังเพลงคงไม่งาม
หุหุ
เย็นๆจะแวะมาฟังอีกทีนะคะ
เพราะจริงป่ะน่า
...

#6 By -teacher-aorr- on 2007-08-09 10:46

เพลงพี่แจ้ฟังทุกชุด แต่ก็หายทุกชุด จำไม่ได้ว่าพ่อหรือแม่ชอบฟัง แต่ที่แน่ๆ ดูท่าจะแก่แล้วจริงๆนั่นแหละ
เพิ่งจะเคยได้ฟังเพลงนี้เหมือนกัน
แหะๆๆๆ
คิดถึงตอนเด็กๆจังเลย
ตอนนั้นซนมากๆ

#8 By :D on 2007-08-09 11:49

เมื่อคืนพี่เพิ่งฟังเพลงนี้นะ มันเป็นความชอบส่วนตัวน่ะจ้ะ ก็เลยว่าจะใส่เพลงนี้ไว้ในเครื่องเล่น mp3 ของตัวเองดีมั้ย

แต่ฟังทั้งเซ็ตแล้ว มันไม่เข้ากับเพลงอื่นเลยน่ะจ้ะ พี่ก็เลยตัดใจ

ถ้าเป็นปกติก็จะโลภ มีพื้นที่เหลือก็จะใส่ ๆ เข้าไป ครั้งหนึ่งเคยใส่เพลงอืม... อะไรแล้วนะที่ร้องว่า โอบ กอดจูบ ลูบไล้เธอ... แอบอิงเอนกายแนบชิดผูกพัน ของดิโอฬาร โปรเจ็คต์ ผสมไปกับเพลงเบิร์ดน่ะ น้องฟาคิดดูว่าฟังเบิร์ด ๆ แล้วมาเจอ โอบกอดจูบลูบไล้เธอ... พี่งี้ ไม่อยากเชียว

ก็เลยตัดใจจากห้องสีขาวของแจ้สำเร็จ
เอาไปเลยน้ำตาล 1 กะบุง

55555555555555555555+

พี่ก็เด็กชนบท บ้านนอก

ชอบหนีเรียนไปอยู่ห้องสมุดโรงเรียน
อ่านๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อ่านมันเข้าไป

พี่เองก็ตั้งตารอเหมือนกัน เมื่อเวลามีเทศกาลหนังสือลดราคา

โหะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่กำลังเซ็งอย่างแรง
ทำไงจะได้กลับบ้าน
ความทรงจำก็ดีอย่างนี้แหละเนอะ...

ขุดมันขึ้นมาในยามเหงา

#11 By FaCeEloN on 2007-08-09 20:09

ถ้าเจอโอม ไม่ต้องหาน้ำตาล

เพราะ หวานอยู่แล้ว

#12 By LiFe Room on 2007-08-10 00:45


white memory

stay happy na P'Fa
Nu yong miss p'fa
fullfill your memory with good things na ka..

Love,

#13 By ย้งยี้ on 2007-08-10 06:56

เพลงของแม่เป็นเพลงของไวพจน์ เพชรสุพรรณ สามปีที่ไร้นางถูกเปิดแทนเสียงนาฬิกาปลุก ทุกวันนี้ยังจำได้ดี...เพียงสามปีที่ไร้นาง ฟ้าครวญครางไม่เหมือนก่อน พี่พร่ำเรียกหา น้ำตานอง คอยหาน้อง ทุกคืนวัน...
อ้อ...หนังเรื่องแรกที่ได้ดูในโรงคือผู้พันเรือพ่วงครับ เคยดูไหม?
อยากให้คนที่มีความหลัง คิดถึงสิ่งที่ดีในความหลัง
ที่เหลืออยู่

#15 By น้องเตย (58.147.38.42) on 2007-11-28 14:19