ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

มันเกิดจากการติดสอยห้อยตามแจ็คไปปราบยักษ์เขียวตาเดียว

ในงานประชาไท ไนท์ เมื่อเย็นวาน งานรวม Blogger เจ๋งๆ มาส่งสาร

แนะเคล็ดวิธีการสู้กับยักษ์ตาเดียว บรรยากาศของงานเป็นด้วยความสนุกสนาน

กล่าวเปิดงานกันอย่างฮ่าๆกับ อ.มะนาว ผู้น่ารักของเรา อิอิ จริงๆของใครไม่รู้

แต่อาจารย์เค้าน่ารักเลยเหมาว่าเป็นของเราไว้ก่อน 55

งานผ่านไปอย่างไหลลื่น เหล่าแจ็คทั้งหลายต่อกรกับยักษ์อย่างถึงพริกถึงขิง

และเห็นจะเด็ดสุดคงเป็น อ.จอน อึ้งภากรณ์ กับคลิปมิวสิกสุดสยิว และนิทานฆ่ายักษ์

ถูกจัดเป็นนิทานแห่งปีของเราในปีนี้ เด็ดดวงมากค่ะ แต่เล่าต่อไม่ได้ เด๋วโดนยักษ์จับไปกินตับ! ฮ่า

ตามด้วยรู้จักยักษ์อย่างอารมณืดีกับพี่คนชายขอบ จากนั้นก็อีกหลายแจ็คซึ่งเด็ดๆทั้งนั้น

ก่อนไปก็ชั่งใจว่าจะคุ้มไหมที่ขาดเรียนมา แต่พอจบงานแล้วบอกได้คำเดียวว่าคุ้มมากๆ

และยังคิดต่อยอดได้อีก

...

เนื่องจากเนื้อหาหลักโดยรวมทที่แจ็คพูดถึงมุ่งถึง พรบ.คอมพิวเตอร์

ที่ดิฉันรู้สึกอึดอัดตั้งแต่ยกร่าง แต่ไม่สามารถพูดกับใครได้เพราะเด่วหาว่าบ้า

เพราะอะไรดิฉันถึงเป็นเดือนเป็นร้อนกับ พรบ.นี้นักน่ะหรือคะ เพราะดิฉันเป็นผู้ใช้

บริการร้านอินเตอร์เน็ตเป็นกิจวัตร จึงเกิดผลกระทบโดยตรงเลยในด้านการใช้

นอกจากที่ดิฉันจะเซฟข้อมูลตัวเองไม่ให้รั่วไหลจากการใช้คอมร่วมกับคนอื่นแล้ว

ดิฉันยังต้องมานั่งหลบซ้อนยักษ์ตาเดียว ที่ไม่รู้ว่าจะมาเจอเข้าในวันไหน

อุตส่าห์หนีมาอยู่ในโลกไร้พรมแดนนี่แล้วยังตามมากักกัน กันถึงในนี้ดูจะเป็น

การจำกัดสิทธิเสรีภาพกันเกินไปหรือเปล่า และที่น่าสงสัยชวนให้เกิดคำถาม

ว่า พรบ.ฉบับนี้มีส่วนที่ริดรอนสิทธิเสรีภาพของประชานอยู่มากใยการยกร่างจึงผ่านได้

และในส่วนนี้เองยังขัดกับกฎหมาย รธน.ในหมวดว่าด้วยสิทธิเสรีภาพของประชาชน

ซึ่ง รธน.ก็บัญญัติแล้วว่ากฎหมายใดที่ขัดหรือแย้งกับ รธน. ใช้บังคับมิได้ ใย พรบ.ฉบับนี้จึงใช้บังคับได้

อุ๊ยตาย...ขอโทษค่ะดิฉันลืมไปว่าเราไม่มี รธน. และ ไม่มีสิทธิที่จะตั้งคำถามหรือคิดใดๆทั้งสิ้น

เอาไงดีคะ ตาก็ถูปิด หูก็ถูกเป่า มือก็ถูกมัด เสียงก็ถูกดูด หากเป็นเช่นนี้

มิช้ามินานประเทศเราคงเต็มไปด้วยคนพิการ!