ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

ฟังดี ฟังให้จับใจความได้ เข้าใจในผุ้สื่อสารมาเขาสื่อมาว่ายังไง

.
พูดนั่นเหรอ
พูดมากมิสู้พุดน้อย พูดน้อย มิสู้พูดดี

อืม เพลงที่คิดว่าเหมาะกับตัวเรามากที่สุด ไม่มีใครเลือกแล้วเหมาะเท่ากับเลือกด้วยตัวเอง

เหมือนทุกสิ่งอย่างรอบกายเรา ไม่มีใครสามารถเลิกให้แล้วเข้ากับเราเลย
แต่เราต้องเลือกด้วยตัวเราเอง และแม้นเราคิดว่าเราเลือกผิด แต่อย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่าเราเป็นคนเลือกมันด้วยตัวเอง

เราดีใจที่เห็นเธอมีโอกาสได้เลือกด้วยตัวเองแล้วเหมาะสมกับเธอ ยินดีด้วย

หลายสิ่งอย่างเราก็เลือกด้วยตัวเองนะ แต่อีกหลายสิ่งอย่างที่เราอยากเลือกให้ตัวเอง แต่เราพยามทบทวนเราว่าไม่เหมาะกับเรา เราเลยทำใจลืมมันซะ และหวังว่าซักวันคงเจอสิ่งที่เหมาะกับเราบ้างและเราเลือกไม่ผิด

ดูโหวง ๆ แปลก ๆ เนอะ

เงียบเหงา
แต่ไม่เดียวดาย หรอก เชื่อดิ

เพียงเสี้ยววินาที

.
ฟาร์ก็เคยเป็น...

บางทีการพูดอาจแสดงถึงการมีตัวตน

แต่แท้ที่จริงแล้ว คนที่เงียบที่สุด อาจมีตัวตนมากที่สุดก็ได้นะคะ

การนิ่งเงียบแล้วฟังมักจะได้ประโยชน์จากคนรอบข้างเสมอ
และบางครั้งมันก็ดีกับชีวิตเราด้วย

การนั่งฟงั10นาที

ได้อะไรมากกว่าพูด10ชม.อีก

ทำไมมันเหงาอย่างงี้ คนเรา

เหมือนกับกำลังรู้สึกเงียบเหงา

ท่ามกลางเมืองหลวง



บางครั้ง ความชนบท
ก็มีดีกว่าเมืองหลวงนะคะ

อืม พี่ก็เคยเป็นนะ แล้วก็เหมือนกับรอบข้างมีแต่สรรพเสียงที่เราเองก็ฟังไม่เข้าใจเหมือนกัน

เหมือนมีช่องว่างเกิดขึ้นชั่วเวลาหนึ่ง

พูดมากเสียมาก พูดน้อยเสียน้อย ไม่พูดไม่เสีย

ฟังได้อะไรมากกว่าพูด
ลองเงี่ยหูฟัง..
จะได้ยินบางสิ่งที่ไม่เคยรู้

สบายดีค่ะพี่สาว
มาส่งความสุขและราตรีสวัสดิ์ให้พี่ฟาด้วยคน

แวะมาเยี่ยมเยียนครับ บางทีคนที่เอาแต่พูด พูดมากไปแต่ไม่มีสาระ หรือเป้นมีแต่ให้ร้าย ถ้าอย่างนั้นการพูก็ไม่เกิดประโยชน์สู้ไม่พูดจะดีกว่าจิงมะ
แต่ถ้าเกิดมีปัญหาในสิ่งที่เราถูกเราก็ต้องพูดครับ ไม่ว่าไงก็ตามดีกว่าจะมาเก็บไว้คนเดียว
ปล.ช่วงนี้อาจจะเม้นท์ชช้าหน่อยนะครับ พอดีรายงานเยอะเหลือเกิน ว่าแล้วก็ไทต่อเลยดีกว่า

มีคือไม่มี
ไม่มีคือมี
เดี๋ยวมีตน กลับไร้ตัวตน
จากไร้ตัวตน กลับมามีตน

เงี่ยหูฟังเสียงกระซิบในสายลม
เฮียฝากความคิดถึงไปให้
สัมผัสไม่ง่าย
เพียงรู้สึกอบอุ่นนั่นล่ะ ลมหายใจเฮีย

แวะมาคิดถึง
ไปล่ะ จุ๊บๆ