ความพ่ายแพ้ส่วนบุคคล

เสียงประทัดดังจากที่ไหนสักแห่งไม่สามารถจับทิศทางได้

ปลูกฉันให้ตื่นจากการหลับใหล ...

แสงแดดสาดส่องผ่านม่านหน้าต่าง ทาทาบสีเรืองทั่วพื้นห้อง

ลมโชยแผ่วต้องผิวเนื้อ กลิ่นสายลมของเช้านี้ดูแปลกไป

เข้าน่าร้อนแล้วสินะ

เช้านี้ไม่มีนกบินมาเกาะที่ริมระเบียงห้องอย่างเคย

ไม่มีเสียงร้องจิบที่บ้างวันชวนรำคาญและบางวันมันกลับดู

น่ารักอย่างประหลาด พวกมันไปไหนนะเช้านี้

คงเพราะเสียงประทัดนั่น หรือ เพราะสายลมฤดูร้อน

พัดพามันไปยังดินแดนใหม่

ไม่บ่อยนักที่ฉันจะตื่นเช้าอย่างวันนี้ เพราะความตั้งใจ

ที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองครั้งใหญ่หลวง

วันคืนล่วงผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วนะ ที่ฉันยังคงย่ำอยู่กับที่

เหมือนจะก้าวและเดินไปข้างหน้าในทุกๆวัน

แต่ระยะทางกลับเท่าเดิม

ยามเช้าเช่นนี้ เสียงเพลงเป็นสิ่งที่ฉันคิดถึงเป็นอันดับแรก

ซีดีเพลงที่ฉันเพิ่งได้รับทางไปรษณย์เมื่อวานถูกหยิบขึ้น

มาแล้วหายเข้าไปในเครื่องเล่น จิบอะไรอุ่นๆด้วยท่าจะดี

โอวัลติน 3 in 1 กดน้ำร้อนที่เสียบปลั๊กทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืน

อ่า...ฉันชอบช่วงเวลาแบบนี้จัง

ช่วงเวลาที่ฉันได้ปลดปล่อยอารมณ์ไปตามเสียงเพลง

ความคิดล่องลอยไม่กระทบกระแทกต่อสิ่งใด

มันปลอดโปรงและเบาสบาย

หลังจากปล่อยอารมณ์ปล่อยความคิดจนได้ที่

ฉันเดินฮัมเพลงเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัว

และเริ่มวันไหม่ด้วยหัวใจเบิกบาน

เช้านี้ฉันอาบน้ำนานกว่าทุกวัน

ปล่อยใจปล่อยกายไปตามสายน้ำที่ไหลรดจากฝักบัว

น้ำวันนี้เย็นสบายไม่หนาวสะท้านอย่างทุกวันที่เคยอาบ

ก่อนออกจากห้อง

ฉันได้ยินเพลง เพลงหนึ่ง

เรียกรอยยิ้มของฉันได้อีกแล้วสิ

ฟังเพลงนี้ทีไร คิดถึงคุณทุกที

คิดถึงบทสนทนา คิดถึงรอยยิ้มเขินๆ ผ่าน comment

และรู้อะไรไหม มันเป็นช่วงเวลาที่ย่างเข้าฤดูร้อน

อย่างเช่นวันนี้เลยล่ะคุณ

มาฟังเพลงนี้ด้วยกันเถิดค่ะ

สุขสัตนวันตรุษจินนะคะ

ใครได้อั่งเปาเยอะ มาแบ่งกันด้วยน๊า